Jej Piosenka O Miłości
dla telefonu Siemens
Kod: RM2867443NUV
Aby otrzymać real music Jej Piosenka O Miłości - Banach feat. Dziun wyślij sms o treści RM2867443NUV pod numer 7428
Aby wysłać do znajomego: Wyślij sms o treści +48xxxxxxxxx:RM2867443NUV na numer 7428
Cena SMSa wynosi 4 pln (4.88 pln z VAT).
Usługa real music dostępna na telefony Siemens: U15, SXG75, SX1, SP65, SL75, SK65, S75, S65, ME75, M75, M65, CXV70, CXT70, CXT65, CX75, CX70, CX65, CT65, CL75, CFX65, CF75, C75, C65,
Aby skorzystać z tej usługi musisz mieć skonfigurowany telefon do połączeń z WAP. Powered by Wapster.pl Reklamacje: wapster@wapster.pl
A może wieszem...
Oto długo czyhałaś, niewiasto, Na tej drodze, Z wzrokiem utkwionym w miasto, Którego się wznoszą wieżyce i tumy, Jako pomniki dumy, Lśniące w słonecznej pożodze Oto przychodzę... Lecz wiedz, rozczarowane są czasy, Że lęk i trwoga ogarniają duszę - I, nim pójdziemy społem, wpierw muszę Tajemną pojąć treść i cel twej krasy. Postawa twoja jako wotywne drzewo zaklęte, Którego owoce święte Każdy ma zerwać prawo, czy jasny jego ród, Czy podły i nikczemny, aby łagodził trud Podróży swej - drogą jałową... Postawa twoja jako wotywne drzewo zaklęte, W syryjskiej ziemi i dlatego smutki niepojęte Powstają we mnie rzeszą pogrzebową... I gniewu mojego orzeł się trzepoce, I, widzę, wspiął się! wnet skrzydła rozpostrze I runie z słońca! i zatopi ostrze Szponów w pierś i dziób swój krzywy w oczodoły Nędzarza, co twoje zerwie owoce, Słodkie, a jednak suche, jak popioły!... A potem własne będę krwawił serce, Iż zazdrości toporem Pień twój w perz zdruzgocę! A ciało twoje z próchnem weźmie ślub! A potem będę żył w poniewierce Haniebnym tworem, Lecz ten, który przyjść miał po mnie, ujrzy twój grób!... Oczy twoje...Pamiętam pieczary, U gór wysokich podnóża, Kędy majaczy Upadek mój w rozpaczy! Pamiętam obszary, chmur hebanowych ściśnięte obręczą, A jednak jasne, nieskończoności obszary, Gdzie klęczą moje zachwyty - przed zguby godziną... A dwie błyskawice prężą się do skoku I zwycięsko zabłysną w nadchodzącym mroku! Pamiętam moczary, Nieruchome, mętne wody, gdzie zgnilizną siną Ciała topielców przerażonych płyną, A nad nimi komarów roje i much chmary, Zbite w jakieś ruchome opary, Jęczą nudą żałobną i szmerem muzyki Zgonów, a z piekieł powstałe mary Tańczą, a z zielonych ich rąk, W krąg, Niby ogniste ptaki, Fruwają błękitne majaki... I gaśnie lampa Mędrców, A Poeci - błądzą... --